Празнина КОЈА сјае: Македонија

Кустурица объявил дату начала съемок собственной версии романов Достоевского

Вељанко — Sun, 15 Jul 2018 22:13:17 GMT

Кустурица объявил дату начала съемок собственной версии романов Достоевского

Кустурица намерен начать съемки фильма по мотивам романов Достоевского в 2019 году.

Знаменитый сербский режиссер Эмир Кустурица в 2019 году снимет два фильма по мотивам русской классики. Для экранизации выбраны произведения Федора Достоевского «Идиот» и «Преступление и наказание».

Кустурица рассказал, что съемки начнутся со следующего года. К работе над сценарием обеих картин режиссер планирует привлечь специалистов из Китая. Такое решение Кустурица объяснил тем, что ему нужен кто-то с более глубоким взглядом на произведения русской классики.

«Кто-нибудь из Китая с более глубоким взглядом поможет мне создать сценарий, я сделаю это до конца следующего года», - поделился планами режиссер.

На данный же момент Кустурица дописывает свою новую книгу. Она станет седьмой в литературной карьере кинорежиссера. Также Кустурица известен своим музыкальным талантом и нередко выступает с концертами.

«Я начну съемки в следующем году. Я заканчиваю книгу, которую собираюсь опубликовать», - цитирует RT слова сербского режиссера.

Ранее сообщалось, что к сентябрю режиссер намерен написать роман, в котором перенесет героев «Идиота» и «Преступления и наказания» Федора Достоевского в современный Китай, после чего экранизирует свою работу.

Извор: “Цариград ТВ“

Atena i novi ultimatum za ulazak Makedonije u NATO

Вељанко — Fri, 13 Jul 2018 16:47:28 GMT

Atena i novi ultimatum za ulazak Makedonije u NATO

Čak i nakon preimenovanja bivše jugoslavenske Republike Makedonije u Republiku Sjeverna Makedonija zemlja neće postati članica NATO pakta, upozorio je grčki ministar obrane Panos Kammenos.

“Oni mogu dobivati pozivnice i fotografirati se, ali oni neće ući u NATO sve dok koriste riječ Makedonija u bilo kojem obliku”, rekao je Panos Kammenos.

Na marginama summita NATO pakta je grčki ministar rekao “kako sporazum između Atene i Skopja ionako ne može biti ostvaren”.

Kammenos smatra kako stanovnici Makedonije neće podržati sporazum na referendumu, a makedonski parlament neće usvojiti potrebne ustavne promjene.

Panos Kammenos je član konzervativne stranke “Neovisni Grci”, koja je dio grčke vladajuće koalicije.

Nakon formalnog sporazuma između premijera Alexisa Tsiprasa i Zorana Zaeva o promjeni imena Makedonije u Sjeverna Makedonija, NATO je žurno Skopju uputio poziv za početak pregovora o ulasku u savez.

Naime, 17. lipnja su grčki i makedonski ministri vanjskih poslova potpisali su sporazum o novom nazivu zemlje. Makedonski parlament je podržao sporazum, ali ga je predsjednik zemlje Đorđe Ivanov odbio potpisati.

Usprkos nejasnoj situaciji, Sjevernoatlantski savez je uputio pozivnicu Makedoniji, koja bi mogla postati članica saveza kada se definitivno potvrdi promjena imena zemlje koja je dogovorena s Grčkom.

“Vrata NATO-a ostaju otvorena. Dogovorili smo se da pozovemo vladu u Skopju da započnemo pregovore o pristupanju kada se dovrše svi nacionalni postupci za primjenu dogovora o imenu”, rekao je glavni tajnik NATO pakta Jens Stoltenberg.

Panos Kammenos je sada postavio novi zahtjev i traži da se susjedna zemlja ne može koristiti ni imenom Sjeverna Makedonija ili bilo kojim drugim u kojem se spominje istoimena sjeverna grčka pokrajina.

Извор: “LOGICNO.COM“

(ИНТЕРВЈУ) ЈАНКО БАЧЕВ, ЛИДЕР ЈЕДИНСТВЕНЕ МАКЕДОНИЈЕ: Укинућемо признање Косова и склопити стратешки савез са Русијом!

Вељанко — Sun, 08 Jul 2018 17:33:54 GMT

(ИНТЕРВЈУ) ЈАНКО БАЧЕВ, ЛИДЕР ЈЕДИНСТВЕНЕ МАКЕДОНИЈЕ: Укинућемо признање Косова и склопити стратешки савез са Русијом!

Јанко Бачев, председник партије Јединствена Македонија и Универзитетски професор мећународног права говори у ексклузивном интервјуу за Правду о ситуацији у Македонији, односу према Србији, повлачењу признања Косова, стварњу савеза са Русијом и другим актуелним питањима.

Јанко Бачев (Фото: Јединствена Македонија)

Господине Бачев фотографије са митинга одржаног у Скопљу против промене имена Македоније на којима сте носили македонске и руске заставе обишле су свет, СДСМ и западни медији су пожурили да кажу да иза протеста стоји Русија, док су вас из ВМРО оптужили да сте убачени од стране Заева како би обесмили протест. Шта Ви кажете на то?

Македонски народ свакодневно протествује против промене имена. Мећутим, код марионетске власти у Скопљу појавила се нервоза због чињенице да промена имена неће проћи. На једном од тих протеста било је бруталне употребе силе од полиције. Ја сам се попео на полициски хермелин са руском и македонском заставом баш у тренутку кад су полицијска оклопна возила кренула буквално да газе народ. У том тренутку сам стао испред првог полициског хермелина из конвоја полициских возила који су кренули на мене и озбиљно ме повредила, па сам се попео на возило и позвао народ да скандира „Македонија“, „Македонија“. Конвој полициских возила је био заустављен, а на општо изненађење после тога полиција је кренула на миран народ шок-бомбама и сузавцем и било је много поврећених лица иако је народ мирно протестовао. Што се тиче неке руске повезаности, да, има, то може да се види на томе што смо ми веома блиски народи у генетском, културном, језичном, религијском смислу, које делимо исте вредности утемељене на традиционализму, на подршку руских глобалних напора за мир, стабилност и безбедност, потребе за националан и религиски идентитет нација, правде, поштовање међународног права, слободу и људско достојанство. Руски председник Путин је на отвореној сцени ијзавио да писменост долази из македонске земље. Што се тиче ВМРО-ДПМНЕ и СДСМ као марионете Запада и који контролишу медије у Македонији, у очајничком су покушају преко наменске пропаганде да нас оцрне, имајући у виду да су свесни да долази њихов крај и да долази нова легитимна власт Јединствене Македоније.

Да ли се ВМРО сада налази у парадоксалној позицији, пошто се са једне стране противе промени имена Македоније, али се као СДСМ и Заев и даље залажу за ЕУ и НАТО? Не може се бити истовремено за ЕУ и НАТО и против „Северне Македоније“. Слажете ли се?

ВМРО-ДПМНЕ и СДСМ су на истим позицијама - промене имена Македоније. Разлика је у нијансима. СДСМ је за промену имена и на домаћем и на мећународном плану, а ВМРО-ДПМНЕ за промену имена на мећународном плану, а само код куће, у Македонији, да будемо Република Македонија. То су погубне позиције за Македонију и Македонце. Ове две странке 27 година се мењају на власти у Македонији. То је уствари једна иста странка коју зовемо „Погреб за Македонију“ састављена од ВМРО-ДПМНЕ и СДСМ. Власти у Македонији у минулих 27 година су марионете у рукама страних ментора са Запада. Али добро је што сада народ има јасну политичку понуду у Македонији. С једне стране, имамо ВМРО-ДПМНЕ и СДСМ, које су руковоћене из истог страног центра, и они кажу да Македонија нема алтернативу за НАТО и ЕУ. Дакле, СДСМ и ВМРО-ДПМНЕ су на истим позицијама! Македонија у ЕУ и НАТО са либералним вредностима (хомосексуалност, истополни бракови, усвајање деце од стране истополних бракова, дрогирана омладина...) промена имена, идентитет, устав, канонизацију, прекомпонивање политичког система, неоколонијално економско ропство... С друге стране смо ми, Јединствена Македонија, који кажемо стратешки савез са Русијом и чланство у Евроазиском економском савезу, традиционалним вредностима, националног и верског идентитета, заштита имена, идентитета, суверенитета и територијалног интегритета, стварање, а не уништење економије са перспективом за грађане чланица Евроазијске економске уније да живе у својој домовини, велико тржиште за наше производе где неће бити уцењивани, као наше садашње уцењивање ради корпоративних интереса Запада. Дакле, Македонија сада имати могућност избора. Будућност припада Русији, Кини и другим земљама из БРИК групе. Македонија мора бити део те будућности! Јединствена Македонија ће остварити ову будућност заједно са македонским народом да останемо своји на своме и очување Македоније и Македонаца и свих грађана Македоније. Ово ће ускоро постати стварност, јер нови геополитички догађаји на Балкану се наговештавају. Они долазе!

Кажите нам нешто о Вашој партији Јединственој Македонији, колико је она снажна и какав је њен тренутни рејтинг у Македонији? Да ли Вас грађани препознају као будућу политичку снагу у земљи?

Централни Комитет наше странке као највиши одлучујићи орган између два Конгреса, на седници од 21. јануара ове године донео је битне одлуке за које није претерано рећи да имају историски значај за странку и државу. Са аспекта странке, одлучили смо наша странка Народни покрет за Македоније у будућности наступа са називом: Јединствена Македонија. Са аспекта државе, Јединствена Македонија ће се залагати за радикалан преокрет у македонској политици, шта подразумева стратешки савез са Русијом и чланство Македоније у Евроазиској економској унији. Континуитет Народни покрет за Македоније и Јединствене Македоније је неспоран и огледа се у нашим циљевима, који значе остајање на првој линију у борби за одбрану македонских националних и државних интереса. Народни покрет за Македонију је сагледао потребу за другачији приступ заштите Македоније и македонског народа који су нападнути од иностраних и домаћих сила и које чине дезинтеграцију македонског народа и државе, нападајући директно наше македонско исконско име и идентитет. Тај другачији приступ има за циљ да регрутује целокупни македонски потенцијал и да га уклопи у системе које нуде заштиту територијалног суверенитета и посебност нација.

Народни покрет за Македонију, сада Јединствена Македонија, је аутохтон и аутономни политички субјект, по свом настанку, структури и по својој политичкој филозофији, што нас чини сасвим различитим и другачијим од свих странака у Македонији. Наша странка није настала са деобом, цепању, приклањању или спајањем са неком од постојећих странака, а још мање као последица каријеристичких амбиција њених основача. Напротив! Откако је послата тужна слика Македоније после Отаџбинског рата са шиптарским терористима 2001. године, Народни покрет за Македонију, сада Јединствена Македонија, појавио се на политичкој сцени. Геноцидне-фашистичке организације НАТО и ЕУ у спрези са марионетским властима у Македонији, после Отаџбинског рата из 2001. године наметнули си „Рамковни споразум“ који је преточен у Устав, а који дефинише Македонију као неки збир етничких заједница са брисањем македонског народа у Уставу.

Значи, осим националне, реализоваћемо и социјалну револуцију, која подразумева поништавање свих штетних правних аката за македонски народ и државу, затвор и целокупна конфискација имовиине криминалаца, квинслига и националних издајица, у складу са законима који ће произаћи из новог македонског Устава, строге казне за кривце у македонској криминалној приватизацији, ревизију и одузимање украденог у криминалној приватизацији у који је извршен грабеж друштвеног капитала који 45 година уназад су стварали сви радни људи у социјализму како и ревизија и одузимање украденог у постприватизацијском периоду. Као илустрацију, у Македонији је украдено у криминалној приватизацији за време владавине СДСМ око 5 милијарди тадашних немачких марака, а у постприватизациском периоду за време владавине ВМРО-ДПМНЕ су украдене око 5 милијарди евра. Тако да, нема никаве разлике измећу ове две странке, осим што једни су крали у маркама, а други у еврима.

Ми смо сада свакодневно на терену, ширимо нашу партијску инфраструкутру и до краја лета имаћемо партиске локалне организација у целој Македонији. Сада имамо 56 општинских комитета (у Македонији има 80 општина), а отпочели смо са основањем и бројне заграничне комитете у Европи, Канади, САД и Аустралији, практично свуда где живи бројна македонска заједница у инсотранству. На јесен планирамо страначки конгрес, па следе председнички избори у Македонији, као и неке друге страначке активности. Једном речју, по плану теку зацртане припреме Јединствена Македоније да доће на власт. Иначе, народ масовно прихвата идеју за савез са Русију, шта значи да бројне анкете разноразних шпијунских организација Запада и Сороша који су нас 27 година тровали подацима да народ жели у НАТО, у ствари су једна велика превара и ми то сада директно гледамо на терену. Јединствена Македонија, македонски народ и већи део граћана Републике Македоније траже да буде остварен тај историски стратешки савез са Русијом. Јединствена Македонија ће остварити јасно изражену намеру народа за савез са Русијом и чланство у ЕЕУ (Евроазијском економском савезу).

Господине Бачев, какав је став Јединствене Македоније по питању односа Македоније и Србије, да ли сматрате, имајући у виду блискост наших народа, да би наше две земље требало да иду у правцу што чвршћих односа, поготово ако узмемо у обзир претње по безбедност наших држава које долазе од стране великоалбансог експанзионизма под диригентском палицом Запада?

Нова легална власт Јединствене Македоније ће се залагати за односа са Србијом на највишем нивоу - савезничком. Ми у Србију и српском народ гледамо наше савезнике. Нажалост, наша марионетска власт је направила крупну историјску грешку са признањем Косова и то ћемо исправити. Нећемо допустити при евентуалном војном судару Србије и тзв. Косова да наша марионетска власт пусти македонске војнике у саставу НАТО-а да се боре за тзв. Косово против српских и руских војника за осварење шиптарских интереса. У Србији, Македонци имају сва права, Србија не доводи у питање нашу територијални интегритет, суверенитет, унитарност, наше име, а у духу наших савезничких односа решићемо и црквени проблем измећу МПЦ и СПЦ.

Какав је став Јединствене Македоније по питању Косова и Метохије, да ли би доласком на власт преиспитали признање независности Косова и да ли имате контакте са неком партијом у Србији?

У најтежим тренуцима за Македонију, македонски Албанци раде против наших виталних интереса у спрези са својим западним менторима. Праве план за федерализацију/кантонизацију државе, траже промену имена и све то ми у Јединственој Македонији бележимо. Јединствена Македонија је ових дана на конференцији за новинаре поручила македонским Албанаца да долазе геополитичке промене у региону и саветовали смо их да отпочну са учењем руског језика, а радикалне Албанце да почну да уче да пливају. Што се Косова тиче, ту нема дилеме, Косово је део Србије! Можда и најромантичнији део Србије, и верујем да у новим геополитичких околностима на Балкану ствари ће доћи на своје место. Што се тиче Јединствене Македоније, већ смо отпочели са процедуром преиспитивања признања независности Косова. Јединствена Македонија је 23. априла ове године поднела захтев нашој Влади за доношење Одлуке за повлачењем Одлуке признања Косова коју је македонска влада донела 9. октобра 2008. године. Једна од првих задатака нове власти Јединствене Македоније биће управо повлачење признање Косова. Иначе, још нисмо успоставили контакте са неком партијом у Србији, а верујем ускоро ће бити.

Иницијатива за повлачење признања Косовo

Ви се залажете са улазак Македоније у Евроазијску унију и ОДКБ, у Србији је велика већина народа за савез са Русијом, да ли и у Македонији сазрева свест у народу да је савез са Русијом једини начин за опстанак народа и државе?

Нема дилеме код Јединствене Македоније, македонком народу и већи део граћана Републике Македоније да само стратешки савез са Русијом и чланство у Евроазиској економској унији осигуравају опстанак и просперитет народа и државе. Нова легитимна власт Јединствене Македоније која долази, оствари ће радикалан преокрет у македонској политици - савез Русијом и чланство у ЕЕУ. Недавно смо одштампали Проглас Јединствене Македоније који за почетак је дистрибуиран у 100.000 примерака и у коме су дати разлози зашто стратешки савез са Русијом и чланство Македоније у ЕЕУ, као и набрајањем прецизних корака на економском и политичком плану које ће реализовати нова легална и легитимна власт Јединствене Македоније.

Каква је улога Бугарске у садашњој кризи у Македонији? Не тако давно потписан је споразум између нове власти у Скопљу са Софијом, о чему се ради? Чини се да Бугарска као НАТО земља добија од Запада одрешене руке да реализује своје давне претензије према Македонији?

Општи закључак је да Споразум са Бугарском штети македонским националним и државним интересима и Македонцима који живе у Бугарској, да је то контрадикторно и супротно принципима општег међународног права и права Уједињених нација, чије су дефекти основа за његово поништење. Овај споразум целосно брише Македонце у Бугарској иако према међународном праву, мањинска и људска права су правила јус когенса (апсолутно обавезно међународно право), које државе нису овлашћене да се одрекну путем договорног ангажмана. Ово је потврђује од најкомпетентније место - Комисија УН за међународно право, Y-book of ILC, 1966/II, стр. 247-249. Иначе, споразум се различито тумачи - марионетска власт у Скопљу доживљава споразум еуфорично а код народа изазива разочарење, фрустрације и забринутост. Све у свему, дошло је до изобличења познатих међународних чињеница са покушајем да се Македонија представи као вештачка држава на месту стварних вештачких држава као што је Бугарска (створена царском Русијом и Грчком коју је створио Запад). Иронично је то што у историји други су нас делили, а сада сами причамо и договарамо деобе између Македонаца, а то је пројекат марионетске власти у Скопљу купљене и корумпиране од њених страних ментора. Нова власт Јединствене Македоније поништиће све споразуме на антимакедонском и антидржавном основом. Иначе, бугарске претензије не престају. Међутим, у Македонији је занемарљив број истинских македонских Бугара и то ће се видети на наредним изборима имајући у виду да је пре месец дана формирана странкаа македонских Бугара у Македонији. То су људи-јаничари, одроћени Македонци који нису издржали у историји, нешто као Бошњаци у Босни за које је опште познато да су Срби који нису издржали у историји.

Желимо Вам пуно успеха у даљем раду, имате ли Ви неку поруку коју желите да упутите читаоцима у Србији?

Српски народ као и македонски народ је дубоко узнемирен и забринут од опасне НАТО авантуре у региону и зато желим да охрабрим наш братски српски народ да долазе бољи дани. Ускоро долазе геостратешка померења на Балкану, у Србији и Македонији, они се наговештавају и у таквим новопостојећим околностима, нове власти у нашим државама који ће произаћи из народа, знаће како да се ухвате у коштац са проблемима политичке, безбедносне, економске и било какве природе и да расчисте са свим домаћим издајицама који у спрези са својим страним менторима 27 година краду, лажу и растурају властите државе.

Извор: “Правда.рс“ Зоран Вујасиновић

Пора вырвать из рук США контроль над интернет-рубильником

Вељанко — Sat, 07 Jul 2018 09:53:11 GMT

Пора вырвать из рук США контроль над интернет-рубильником

Россия и Китай поднимают восстание против единоличного контроля Соединенных Штатов над мировым интернетом

Автор:
Покровскии Александр

Интернет по-настоящему появился в России в середине – конце 1990-х годов. Точнее говоря, начал становиться массовым. И вот за прошедшие 20 лет он стал чем-то вроде воздуха. Ну, если не в физической среде, то в информационной уж точно.

А в информационной среде существует и функционирует человеческий разум. Как человеческое тело – в среде кислородной.

Но это присказка. А сказка – вернее, опасная реальность – заключается в том, что информационным «кислородом» владеет одна страна мира. И такая, которая всем своим прежним поведением не заслужила репутации ни надёжной, ни ответственной, ни хотя бы справедливой. О миролюбии уж и вовсе речи нет. США и миролюбие – это оксюморон. Живой труп, горячий снег и холодное солнце.

DNS-сервера и прочие технические премудрости

Если ситуацию описывать на уровне лекции для первоклассников, то она выглядит откровенно и незамысловато: некие машинки, которые раздают интернет, стоят в американском штате Калифорния и ряде других мест США. И именно они позволяют оттуда всему миру заниматься интернетом. Это называется корневыми DNS-серверами, которые и принимают решение о маршрутизации. Это первичная архитектура интернета, фундамент, на котором строится вторичная.

Там же, в США, занимаются созданием доменов первого уровня и регулируют доменные зоны. Это называется ICANN. Опять же в США создают стандарты для интернета.

Фото: www.globallookpress.com

То есть как в старом фантастическом романе про продавца воздуха: существует некий центр, где предприимчивый коммерсант держит фабрику по засасыванию атмосферы, которую далее сжижает в шарики и продаёт. И люди покупают, ибо куда денешься? То, что американцы интеллектуальный «воздух» раздают, ничего не меняет в целом: точно так же однажды они могут перекрыть его для любой страны.

У кого-то есть сомнения, что это будут за страны?

Россия и Китай за общий воздух

Вот и в Москве, и Пекине таких сомнений никто не испытывает. Причём раньше свою интеллектуальную безопасность начали укреплять китайцы.

Началось, правда, как и почти всё в истории мира, с борьбы за собственность. Естественно для интернета – интеллектуальную. Но не в общепринятом смысле слова - как собственность на результаты интеллектуальной деятельности. Здесь как раз китайцы те ещё пираты, которые только начинают медленно входить в принятые в мире рамки правил. А как борьбы за собственность на тот самый интеллектуальный «воздух». Который, по мнению китайцев (и не их одних, конечно), американцы отравляют как откровенно сероводородными миазмами, так и более тонкой, но и более смертоносной интеллектуальной отравой. Этаким вирусом, который напрочь перестраивает мозги населения.

С внешней точки зрения это выглядело, на первый взгляд, как истинное подавление свободы. Была создана система так называемого «Золотого щита» – иначе говоря, всекитайского файервола, который блокирует сайты и порталы, признанные властями нежелательными. Конкретно в КНР это привело к блокировке многих западных соцсетей, в том числе YouTube, Twitter, Instagram, некоторых западных СМИ и приравненных к ним порносайтов.

Ограничение свободы? А, собственно, почему? Никто же не отнимает собственные соцсети, никто не мешает выставлять видео в собственных «ютюбах» – вспомним хотя бы Rutube. Блокируется только потенциально враждебный контент, интеллектуальный вирус. Антивирус к которому водится далеко не у каждого в мозгах.

Да и на тех, кто им обзавёлся, достаточно завести хитрых политтехнологов и мастеров психологической войны. И на примере Украины можно увидеть, в какие смрадные глубины способно упасть сознание целого народа, стоит его начать оболванивать всерьёз и с детских лет.

Пока что, похоже, американцы просто побаиваются всерьёз начинать битву за право отравлять общий информационный воздух, чтобы не вызвать той же реакции, что в Китае. Но когда припрёт – начнут. Потому что не общий он, воздух. А американский.

Фото: www.globallookpress.com

Города и феодалы

И вот тут мы приходим к той исторической картинке, которая помогает если не понять полностью, то близко к действительности проиллюстрировать, в каком положении находится сегодня мир, интернет и США. А главное – Россия с Китаем.

Когда западные варвары раздраконили Западную Римскую империю, её земли они расхватали на свои варварские королевства. Которые затем поделили на герцогства, графства, баронства, маркизаты и прочие феодальные владения. В коих были полными хозяевами.

Заметим: им было вольно делать – и делить – так, как выгодно самим. Ибо западные варвары – в том числе и нынешние – говоря языком современным, были оккупантами на занятых землях империи. Однако от неё сохранились города. Конечно, после геноцида Великого переселения народов сменившие население, но сохранившие свои функции производственных и культурных центров. Подчинявшиеся поначалу феодалам, они постепенно, однако, накапливали ресурсы, самих феодалов оплетали разнообразными долгами и обязательствами, - и выбивали для себя всё больше прав и свобод. Не сказать, чтобы борьба была уверенной и бескровной, но так или иначе города выбили себе независимость от феодалов.

Вот нечто подобное происходит сегодня и в сфере интернета. Ещё раз: в нынешних условиях перехода от постиндустриальной к цифровой цивилизации он перестал уже быть чьей-то оказываемой услугой или предоставленной возможностью. Вроде поездки на такси. Сегодня это – атмосфера существования человечества, условие его жизни. Не физической, повторимся ещё раз, ибо живало человечество и в пещерах. Но кому сегодня охота перебраться в пещеру?

Фото: www.globallookpress.com

Хартленд не может зависеть от Атлантии ни в одном из цивилизационных секторов

Так что сегодня теми городами, что подняли восстание против интернет-сюзерена, стали Россия и Китай. Китай – более решительно, а Россия – более комплексно. То есть начиная с организации в помощи восстанию городов – восстания мировой деревни. Этакая «жакерия» в интернет-пространстве.

Так, ожидается, что осенью Россия представит в ООН концепцию преобразований в этой сфере. Постулируется, что государства должны иметь полный контроль над собственным сегментом интернета. Но при этом все государства должны иметь равное право на пользование интернетом, из-за чего отдельные страны не должны контролировать корневые DNS-директории.

Понятно, что это предполагает защиту своего интернет-пространства, почему Россия предлагает ещё одну резолюцию, в которой будет прописан запрет спецслужбам вести борьбу против киберпреступности в сетях третьих стран. Нужно бороться? Безусловно. Но тогда – вместе или, по меньшей мере, с разрешения страны - суверена на своей земле, а не единоличному желанию страны - сюзерена интернета.

От США и союзников согласия, правда, никто и не ожидает. Понятное дело, что данные резолюции есть не более и не менее как начало формального правового процесса по выходу «города» из-под власти «феодала».

Но зато из дипломатических источников поступает информация, что Москва в этом отношении опирается на поддержку Пекина и рассчитывает на дальнейший рост сотрудничества в борьбе за собственный «воздух» с государствами ОДКБ, ШОС и в меньшей степени БРИКС. Иными словами – на объединение Евразии ещё и в этом пространстве – как собственно интернетном, так и в правовом пространстве цифровизации.

Первый шаг к тому же сделан: на одном из недавних (в 2015 году) саммитов ШОС был принят обязывающий документ по правилам поведения в области обеспечения межнациональной информационной безопасности.

Саммит ШОС. Фото: www.globallookpress.com

В самом деле: хотя деление на "Хартленд" и "Атлантию", она же "Океания", - плод воспалённого геополитического воображения больного уже тогда Бжезинского (опиравшегося, впрочем, на давнюю традицию американской международной политологии), но приходится считаться с реальностью. То есть с тем, что воображаемая схема «Кто контролирует Хартленд, контролирует весь мир» - реально определяет стратегическое видение США обстановки в мире. Так бывало не раз: американские стратеги сперва выдумают удобную для себя схему – или ужасающую самих себя страшилку, - а потом через кровь народов и руины стран добиваются воплощения схемы в реальность. И доверять этим людям контроль над интеллектуальным пространством того пространства, которое они называют Хартлендом и на котором проживает три четверти человечества? Нет уж. Увольте.

Вот сегодня мы этот процесс и наблюдаем – самоизбавления России и Китая, а в перспективе и всей Евразии, от услуг американского интернет-сюзерена. У Евразии должен быть свой интернет, независимый от американского рубильника, которым они в любой момент могут отсечь от интернет-атмосферы любую неугодную страну. Тем более что уже грозятся это сделать.

И это вопрос не желания. Это вопрос жизни и смерти. Потому что, как уже сказано, интернет ныне - уже не информационная сеть и не услуга, а информационная среда, не менее необходимая, чем воздух. И ни у какой страны не может быть единоличного контроля над ним. Продавец воздуха нам не нужен. А в случае с США он ещё и предельно опасен.

Извор: “Цариград ТВ“

Makedonija pod svaku cijenu i bilo kojem scenariju mora biti ugurana u NATO

Вељанко — Sat, 30 Jun 2018 09:27:57 GMT

Makedonija pod svaku cijenu i bilo kojem scenariju mora biti ugurana u NATO

Makedonija ne može dobiti pozivnicu za ulazak u NATO sve dok ne riješi spor oko njezina državnog imena s Grčkom, izjavio je danas glavni tajnik NATO pakta Jens Stoltenberg na tiskovnoj konferenciji u Bruxellesu nakon sastanka s premijerom Makedonije Zoranom Zaevom.

Stoltenberg je kazao kako će Makedonija biti pozvana u NATO čim budu dovršeni unutarnji procesi s Grčkom i zaključi se sporazum između Skopja i Atene.

“Bez okončanja tog procesa, ne vidim kako u doglednoj budućnosti Makedonija može ući u NATO”, izjavio je Jens Stoltenberg.

“Ovo je unutarnji proces i ne moram izgovoriti svoje mišljenje o tom pitanju. Pozivamo Bivšu Jugoslavensku Republiku Makedoniju da započne pregovore o prijemu na NATO summitu u srpnju. Siguran sam u to da će nam se moći pridružiti u NATO-u čim njihovi unutarnji postupci budu završeni”, dodao je Stoltenberg.

Istovremeno je istaknuo da čak i najpovoljnijim okolnostima nije moguće navesti točno vrijeme pristupanja Makedonije Sjevernoatlantskom savezu.

Podsjetimo da se spor između Makedonije i Grčke oko imena bivše jugoslavenske republike, koje je isto kao i ime sjeverne grčke regije, vodi već 25 godina.

Atena je tražila promjenu imena susjedne zemlje i suprotstavlja se njezinom pristupu Europskoj uniji i NATO paktu. Međutim, ministri vanjskih poslova Grčke i Makedonije, Nikos Kotzias i Nikola Dimitrov, su 17. lipnja u društvu premijera Tsiprasa i Zaeva potpisali sporazum prema kojem bi se bivša jugoslavenska republika Makedonija preimenovala u Republiku Sjevernu Makedoniju, ali je makedonski predsjednik Đorđe Ivanov odbio potpisati ovaj dokument.

Makedonija je pred novom velikom krizom

No, Makedoniju najviše potresa kriza oko novog imena zemlje, problem kojeg Zoran Zaev želi riješiti kako bi zemlja što prije ušla u NATO, dok Europska unija može pričekati.

Predsjednik Đorđe Ivanov je odbio potpisati sporazumu o promjeni imena zemlja, a Makedoniju potresaju prosvjedi nezadovoljnih građana sporazumom kojeg su u ime Makedonije i Grčke potpisali ministri vanjskih poslova dvije zemlje.

Epilog krize je prilično neizvjesna. Vladajuća koalicija sve češće spominje mogućnost opoziva Ivanova. Čime želi riješiti prepreke koje im stvara predsjednički ured.

Iako je najavljen kao “povijesni sporazum” i primjer rješavanja dugotrajnih sukoba, sporazum Zaev-Tsipras nosi svi prihvatili s optimizmom.

Makedonski predsjednik Đorđe Ivanov je odbio je potpisati zakon kojim bi potvrdio sporazum, uz obrazloženje da je sporazum protuustavan i da u Sobranju nije usvojen u skladu s temeljnim dokumentom zemlje.

FOTO: Đorđe Ivanov

“Jedan od stupova moje politike u izbornom programu za 2014. je bio da neću prihvatiti promjenu Ustava kako bi promijenio ustavno ime. Ne prihvaćam ideje i prijedloge koji će ugroziti makedonski nacionalni identitet, posebnost makedonske nacije, makedonski jezik i makedonski model suživota”, kazao je Ivanov i podsjetio da je za njegov izborni program glasalo više od pola milijuna građana Makedonije.

Odbijanje Ivanova da potpiše sporazum, prosvjedi nezadovoljnih u Makedoniji i Grčkoj su doveli do činjenice da je politički epilog krize neizvjestan.

Zakon o promjeni imena se prema Ustavu vratio u parlament, a ako ga parlament ponovo izglasa, predsjednik ga je dužan potpisati, objašnjava profesor međunarodnih odnosa Denko Maleski, prvi ministar vanjskih poslova Makedonije.

Međutim, ako Ivanov ne potpiše zakon ni nakon drugog glasovanja, onda je to njegova interpretacija pravnih i političkih čimbenika, dodaje Maleski.

“Budući da predsjednik to nije učinio u prethodnom slučaju, kada je bio u pitanju zakon o jezicima, vrlo je vjerojatno da to neće učiniti ni sada, što će vjerojatno zemlju gurnuti u krizu”, rekao je Maleski.

Sporazum o promjeni imena je dizajniran prije dolaska Zaeva na vlast

“Scenarij za usvajanje sporazuma je dizajniran prije nego što je Zaev i došao na vlast, kaže političarka Natalija Ivčeva.

Vlada Zaeva je sporazum dogovorila uz pomoć stranih čimbenika i neovisno o reakciji makedonskog predsjednika, sporazum se smatra konačnim.

Ako bude raspisan, referendum o sporazumu može biti obvezujući ili konzultativan, rekla je Ivčeva. Rezultati savjetodavnog referenduma ničim neće obvezati vladu da poštuje volju građana.

Međutim, premijer Zaev je izjavio kako će dati ostavku ako građani Makedonije sporazum odbiju. Međutim, Natalija Ivčeva tvrdi kako se Zaevu nikako ne može vjerovati.

“Ako imamo ideju o kakvoj se osobi radi, koja ujutro nešto kaže, a navečer to porekne, toj se osobine može vjerovati čak niti o pitanju referenduma. Referendum se ne bi smio ni održati, jer je takvo raspoloženje među ljudima. Ne možemo tako govoriti o imenu, našem identitetu, ustavu i našem jeziku “, rekao je Ivčeva.

Građani misle da se Građani misle da se referendum ne bi trebao održati ili da ga treba bojkotiratine bi trebao održati ili da ga treba bojkotirati, dok vlastima treba samo cenzus, nastavlja Ivčeva. Prema njezinim riječima, tko će glasovati za sporazum je sporedna stvar, obzirom da je sporazum konačan.

Makedonija se ni po čemu ne razlikuje od Ukrajine ili, bolje rečeno, od Crne Gore, koja se priključila NATO paktu protivno volji većine građana, tako da će vlada Zorana Zaeva i bez referenduma progurati ovaj posao.

Maleski i Ivčeva kažu kako je teško predvidjeti opasnost od eskalacije sukoba. Makedonsko-grčki sukob traje toliko dugo da građani žele rješenje, kaže Maleski, koji tvrdi da trenutno u Grčkoj i Makedoniji nacionalisti s obje strane kažu da postoji samo jedna istina o Makedoniji, njihova ili naša, što apsolutno nije istina.

“Postoji više istina o Makedoniji. Mislim da će cijela stvar imati dobar kraj”, rekao je Denko Maleski.

Natalija Ivčeva kaže da je situacija napeta i negativna atmosfera među građanima raste. S druge strane, policija samo silom uspijeva blokirati prosvjede.

“Koriste sve metode kojima bi prestrašili ljude. Blokiraju prosvjede, iako se održavaju bez ikakvih nereda. Kako će oni uspjeti, ne znam, ali znam da je situacija sve napetija”, kaže Ivčeva.

EU ne želi Makedoniju zbog korupcije i kriminala

Uz sve navedeno, premijer Zoran Zaev se suočio s diplomatskim poniženjem u Luksemburgu, gdje su ministri vanjskih poslova zemalja EU ranije ovog tjedna odgodili odluku o otvaranju pregovora 2019. godine za Albaniju i Makedoniju. Naime, Francuska, Nizozemska i Danska su od Tirane i Skopja tražili jasne dokaze o jačanju vladavine prava i rezultatima borbe protiv korupcije i organiziranog kriminala.

Grčki ministar vanjskih poslova Nikos Kotzias je izjavio novinarima da je 25 zemalja članica EU “dalo zeleno svjetlo”Albaniji i Makedoniji za pregovore 2019. godine, ali su Francuska, Nizozemska i Danska tražili da se odluka odgodi za sljedeću godinu, kada se utvrdi da su vlasti u Skopju i Tirani uspjele poboljšati stanje u području vladavine prava i suzbijanju korupcije i kriminala.

Kotzias je izjavio da je na sastanku zatražio pozitivnu odluku “zbog unutarnje situacije u obje zemlje, koje trebaju stabilnost i sigurnost, a ne nove probleme”.

Prema diplomatskim izvorima u Luksemburgu, Nizozemska je rekla kako, unatoč sporazumu Skopja i Atene u sporu oko imena, makedonske vlasti još uvijek ne zadovoljavaju osnovne kriterije za početak pregovora, posebno kada je riječ o vladavini prava i učinkovitosti državne uprave.

Francuska vjeruje da u Albaniji nije suzbijen organizirani kriminal.

U ovoj je situaciji znakovito da je premijer Zaev nakon ministarskog sastanka u Luksemburgu najavio kako Makedonija počinje pregovore 2019. godine, a službenim priopćenjem ga je demantirala EU.

Makedonski mediji su priopćili kako je EU demantirala vladu u Skopju o datumu početka pristupnih pregovora, nakon što su Zoran Zaev i njegovi ministri 26. lipnja euforično izvijestili da Makedonija pregovore počinje u lipnju 2019.

U tom kontekstu, EU je objavila izjavu kojoj stoji: “EU nije dala suglasnost za pristupne pregovore s bivšom jugoslavenskom republikom Makedonijom, ali je dala uvjetnu preporuku za početak pristupnih pregovora ako zemlja provede reforme koje zadovoljavaju kriterije koji se primjenjuju u EU.”

Prema EU, reforme se odnose na poboljšanje pravosudnog sustava, smanjenje korupcije u zemlji, naravno, medijske reforme i slobode govora, reforme u poljoprivredi, zdravstva i niz drugih područja.

Nema sumnje da će NATO voditi svoju bitku za promjenu imena, neovisno o europskom putu Makedonije. To najvjerojatnije podrazumijeva opoziv predsjednika Ivanova, dok je referendum prilično riskantno rješenje, iako bi pristaše Zorana Zaeva uz glasove makedonskih Albanaca možda i uspjeli pobijediti.

Kako će se stvari odvijati teško je predvidjeti. Najgori scenarij je onaj koji je korišten da bi se Zoran Zaev doveo na vlast, kada su scenarij “Obojene revolucije” pratili teroristički napadi. Naime, prvi napad se dogodio u travnju 2015. u pograničnom selu Gošinci, općina Lipkovo, gdje je policijsku postaju napala naoružana albanska teroristička skupina od 40 ljudi s oznakama “Oslobodilačke vojske Kosova”.

Međutim, to je bio “napad upozorenja” bivšoj vladi premijera Nikole Gruevskog. Drugi napad, koji je u svibnju 2015. proveden u Kumanovu, trajao je dva dana i odnio 22 života. Od 70 do 100 terorista, koji su došli s Kosova, ubijeno je njih 14, a u borbi protiv ove skupine je smrtno stradalo 8 makedonskih policajaca, dok ih je 37 ranjeno. Iako se napad službeno smatra provokacijom albanskih terorista, proveden je u isto vrijeme kada se zahuktavala kampanja svrgavanja s vlasti vlade Nikole Gruevskog. Većina makedonskih analitičara je uvjerena kako su ovi događaji povezani, jer Albanci s Kosova u to vrijeme nisu imali nikakvog interesa za destabilizaciju Makedonije, osim da napadi uzrokuju opći osjećaj straha i nesigurnosti samo kako bi se stvorili uvjeti za dolazak Zaeva na vlast, kojem je jedina zadaća što prije i po svaku cijenu ugurati Makedoniju u NATO pakt.

Извор: “LOGICNO“

Riječ, dvije, o pojmu zla – II dio

Вељанко — Fri, 29 Jun 2018 20:23:42 GMT

Riječ, dvije, o pojmu zla – II dio

U prvom dijelu teksta bavio sam se teologijom i porijeklom zla. U ovom dijelu u igru uvodim čovjeka..

Antropologija zla

Zlo je isključivo ljudski, moralni, problem. Ovo etičko tumačenje podrazumijeva demitologizaciju kad više ne pitamo šta je zlo, već zašto ga činimo.

Sada se valja posvetiti pitanjima da li je čovjek dobar ili zao, a zatim dati tipologiju različitih oblika zla: demonsko, idealističko, plitkoumno….

Da li je čovjek dobar ili zao?

U hrišćanskoj filozofiji čovjeka se smatra za zlog. U Postanju piše:

,,I Gospod vidjevši da je nevaljalstvo ljudsko veliko na zemlji, i da su sve misli srca njihova svagda samo zle…” Piše još i da je ,,misao srca čovječijeg zla od malena.”.

Ovo shvatanje o urođenom zlu kod ljudi naročit značaj dobija sa Avgustinovom dogmom o praroditeljskom grijehu. Kasnije su i Makijaveli i Hobs zasnivali svoje teorije na osnovu Avgustinove antropologije. Prema Makijaveliju će se pokazati da su ljudi uvijek zli, osim ako ih nužda ne natjera na vrlinu. Hobs kaže nešto slično – da se ljudi rađaju zli. Hobs čovjeku priznaje sposobnost saosjećanja, ali je to saosjećanje i suviše slabo da bi spriječilo ratove.

Postoje i teorije koje zastupaju suprotno shvatanje – da je čovjek po prirodi dobar. Jedan od onih koji tako misle je Ruso. Prema njemu, ljudi se rode jednaki, slobodni i bez predrasuda, ali ih rastenje i civilizacija preokrenu. Prirodni čovjek je divlji, srećan i dobar – civilizovan čovjek je nesrećan i nemoralan. Na pitanje zašto su ljudi napustili prirodno dobro stanje, on odgovara da je to ,,nesrećan slučaj”. Ruso za zlo ne krivi ni Boga ni ljudsku prirodu, već civilizaciju, tj. civilizovanog čovjeka.

Dakle, zlo i za Rusoa i za Makijavelija nastaje u sukobu između prirodnog i civilizovanog..

Tipologije zla

Različiti oblici zla mogu se poredati na osnovu različitih tipologija. Ako uzmemo, primjera radi, Lajbnica – on razlikuje fizičko, metafizičko i moralno zlo. Metafizičko zlo je nesavršenost prirode, fizičko ili prirodno zlo je patnja, a moralno zlo je grijeh. Moralno zlo se može pripisati jedino subjektima koji mogu sami da odlučuju. Moralno zlo nas uznemirava više od prirodnog.

Ruso na to ukazuje sljedećim stavom:

U svakom zlu koje nas pogađa, više gledamo namjeru nego dejstvo. Crijep koji padne sa krova može da nas povrijedi, ali nas ne pogađa toliko kao kamen koji je bacio neko ko nam želi zlo. Kamen ponekada može i da promaši, ali namjera ne promašuje nikada..

Moralno zlo je, po tome, namjerno nanošenje zla nekome, a prirodno zlo su nenamjerne patnje.

Moralno zlo razlikuje 4 oblika:

Demonsko zlo, koje na osnovu niza teorija navodi ljude da čine zlo zbog zla samog. Ono sadrži djelić dobra, makar samo za aktera koji je zadovoljio svoju želju (npr. ubistvo iz požude), ali je to ipak zločin.
Instrumentalno zlo se sastoji u tome da akter čini zlo znajući da je to zlo, kako bi postigao cilj. Taj cilj može biti dobar, ali su sredstva loša. Kod instrumentalnog zla riječ je o sredstvima, a ne o cilju.
Idealističko zlo se odlikuje time da akteri čine zlo vjerujući da čine dobro. Karl Kraus piše: ,,U zlu se najviše uživa onda kada pred njim stoji ideal.” Kako to? Pa kada pogledamo na krstaške ratove, na progone vještica i jeretika, nema sumnje da su ti koji su to radili smatrali sebe za predstavnike dobra. Nacisti su takođe bili idealisti vođeni ciljem da naprave bolje društvo, a ,,esesovci” su sebe smatrali moralnom elitom.
Plitkoumno zlo se ogleda u tome da akteri rade nešto ne razmišljajući o tome da li je to što rade dobro ili zlo. Glupost je takođe oblik plitkoumnosti, tj. odsustvo razmišljanja..

Demonsko zlo

Zlo očigledno postoji i mi ga shvatamo kao protivtežu svemu što je vrijedno u životu. Pitanje je da li postoji ekstremnije zlo, odnosno zlo koje pokušava da se aktivno realizuje kao zlo. Upravo demonsko zlo stvara utisak da je samo sebi dovoljno i da postoji radi samog sebe.

Kada treba da zamislimo mučenje, mi se najčešće stavljamo u poziciju žrtve, jer ne možemo sebe da zamislimo u poziciji mučitelja. Mučitelj nam izgleda kao čudovište, izopačeni i nečovječni sadista. Neki mučitelji spadaju u sasvim ,,normalne” ljude, a nekim mučiteljima se dopada to šta rade. Na puno mjesta se može naći kako vojnici po povratku sa bojišta tvrde da su ubijali sa zadovoljstvom i da im je to zabavno i lijepo. Naravno, nema boljeg prikaza demonskog zla od masovnih ubica. Neki su bili poprilično maštoviti u tome, ali poenta ostaje ista – nanijeti što veću bol i patnju drugome, s jedinim ciljem da im nanese bol.

Estetska privlačnost zla

Savremeni britanski filozof Kolin Mek Gin čvrsto povezuje etiku i estetiku i tvrdi da se zlo izražava u ružnim postupcima, da je nasilje po prirodi ružno. Estetizacijom užasni događaji mogu da izgledaju jako lijepo. Primjera radi, ako gledamo rat kao film, mi možemo da se divimo muzici mitraljeza, sjajnom čeliku oružja, pa čak i boji napalma. Ako učinimo stvarnost rata nestvarnom, tada ćemo lakše da podnesemo i sopstveno izlaganje opasnostima i tuđe patnje. Nasilje se može smatrati ružnim, ali isto tako i lijepim. U oba slučaja je riječ o ukusu, a estetski ukus se ne prilagođava našim moralnim pojmovima. Estetsko se uglavnom posmatra kao autonomna sfera koja ne podliježe moralnim zahtjevima.

Torkil Bjernvig je prije skoro 50 godina opisao ,,bolest tog doba kao estetsku idiosinkraziju”. Estetsku idiosinkraziju karakteriše to što je ,,opčinjena pojedinostima, gori bezgraničnom ljubavlju prema onome što smatra lijepim i isto tako bezgraničnim prezirom i mržnjom prema onome što smatra ružnim”. Bjernvig navodi kao primjer pripovijetku Edgara Alana Poa ,,Izdajničko srce”. Glavni junak Poove priče ubija starca zato što ne može da podnese prizor jednog njegovog oka. On čak tvrdi da mu je starac drag, ali mu se ne sviđa njegovo oko i apstrahuje sve ostale osobine koje taj čovjek ima.

U predgovoru za ,,Cvijeće zla” Bodler piše da je sebi postavio cilj da izvuče ,,ljepotu iz zla”. Sve može postati lijepo, ali Bodler je prije svega namjeravao da poveže lijepo sa zlom, jer je tvrdio da mu je ubistvo najdraži od svih ukrasa ljepote. Moral je ovdje podređen estetici, a dobro i zlo postaju primarno estetske kategorije. ,,Sja u prljavštini, draž tek nama znana.” Zlom je moguće pobijediti dosadu, što i jeste lajtmotiv u Cvijeću zla. Zlo djeluje kao neko dobro, ali je to estetsko dobro..

Sadizam

Šta je sa klasičnim sadistom koji radost nalazi u tuđoj patnji? Naravno da postoji razlog zašto sadista šutira glavu radije nego kamen. Svijest o tome da su žrtve svjesna bića – uslov je za ostvarenje tog čina. Sadista želi da ga prihvate kao subjekt. U književnosti je to naročito izraženo u romanu Breta Istona Elisa ,,Američki Psiho”, u kojem lavni lik Patrik Bejtmen pokušava nepostojanje svog sopstvenog identiteta da nadoknadi time što ubija ljude na najstrašniji mogući način. Sadista želi moć. Jauci žrtava sadisti govore da ima moć nad drugim ljudskim bićem – i potvrđuju da je odnos autentičan. Bol za sadistu nije cilj, već sredstvo dominacije.

Subjektivno i objektivno zlo

Sokrat tvrdi da niko ne čini zlo s predoumišljajem zato što svako želi dobar život, a zla djela su prepreka tome. Nešto malo razrađeniji oblik ovog argumenta je da su dobri ljudi srećniji od zlih, da onaj ko čini zlo to ne shvata i stoga postupa iz neznanja.

Platonova ,,varijanta” kaže da požuda (epitumia) igra ključnu ulogu tako što je u stanju da pobijedi razum (logos), ali i ovdje loši postupci ostaju nevoljni.

Aristotel tvrdi da dobro možemo namjerno ignorisati. On takođe pravi razliku između lošeg čovjeka i čovjeka slabe volje. Čovjek slabe volje shvata šta je dobro, ali ne uspjeva da postupa u skladu s tim; loš čovjek, naprotiv, postupa u skladu sa svojim shvatanjem dobra, ali ne razumije šta je dobro. Osnovna premisa Aristotelove etike jeste da dobro ka kome su upravljeni svi naši postupci jeste sreća (eudaimonia). Postupak koji to ne bi imao za cilj bio bi nepojmljiv..

Idealističko zlo – zli su drugi

Prema Ernstu Bekeru ,,prirodna i neizbježna ljudska potreba da porekne svoju smrtnost i da o sebi stvori herojsku sliku predstavlja korijen ljudskog zla”. Same predstave o zlu prouzrokovale su više zla nego bilo šta drugo. Nastojanje da se pobijede izmišljena i stvarna zla izazvalo je daleko više zla nego težnja da se čini zlo. Ljudsku agresiju prije pokreću predstave nego hormoni. Dvije centralne predstave su ,,dobro” i ,,zlo”, i one su često povezane sa razlikom između ,,nas” i ,,njih”. U jednoj pripovjeci Fernanda Pesoe, Đavo kaže ,,ja sam vječni Drugi”, uvijek je neko drugi Đavo i zao – nikada mi.

Bezbroj puta smo vidjeli u istoriji katastrofalne posljedice onoga što Norman Kon naziva ,,potrebom da pročistimo svijet uništavajući kategoriju ljudi za koju smatramo da je agens uništenja i inkarnacija zla.” Uočavamo zaista zanimljiv kontinuitet između srednjovjekovnih progona vještica i jeretika i nacističkih masovnih istrijebljenja. U svim tim slučajevima nasilnik je sebe smatrao predstavnikom dobra..

,,Mi” i ,,oni”

Ljudi su navikli kroz istoriju da strukturišu svijet i da definišu sebe pomoću različitih pojmovnih parova kao što su hrišćanin/pagan, muškarac/žena, arijevac/Jevrej, bijelac/crnac itd.

Njemački pravnik i filozof Karl Šmit piše:

,,Svaka vjerska, moralna, ekonomska, etnička ili neka druga suprotnost pretvara se u političku suprotnost kada postane dovoljno snažna da efikasno grupiše ljude kao prijatelje i neprijatelje.”

Politički čin sastoji se od održavanja sopstvene egzistencije i uništavanja onih koji joj prijete.

Đavolovo ime potiče od grčkog glagola diaballein, što znači odvojiti nešto od nečega, tj. dijeliti. Zlo se uvijek javlja tamo gdje su veze između ljudi pokidane, takođe imamo tendenciju da zaboravljamo nepravdu koja pogađa ,,zle”.

Nakon drugog svjetskog rata postojalo je opšte mišljenje da su Nijemci zli i prisilna deportacija 11.5 miliona Nijemaca iz Poljske i Čehoslovačke nije uznemirila naročito mnogo ljudi, kao ni činjenica da je oko 2.5 miliona Nijemaca stradalo prilikom tih nasilnih deportacija (iako su brojke prilično slične).

Te razlike između ,,nas” i ,,njih” mogu biti tako mizerne i nebitne kao npr. pripadnost različitim fudbalskim klubovima. Tragedija u Briselu na stadionu Hejsel 1985. godine, na utakmici između Juventusa i Liverpula kada je na tribinama ubijeno tridesetosmoro ljudi, pokazala nam je kako to može biti katastrofalno.

Plitkoumno zlo

Onaj ko čini instrumentalno zlo spoznao je šta je zlo i čini zlo s namjerom da prisvoji neko dobro za sebe, bilo ekonomsku dobit ili zadovoljenje neke želje.

Međutim, postoje akteri koji se ne uklapaju ni u sliku o instrumentalnom ni o idealističkom zlu. Hana Arent je vidjela jednu takvu osobu kad je prisustvovala suđenju protiv Adolfa Ajhmana 1961. Ona piše:

,,Zaprepastila me je izražena jednostavna priroda počinioca, koja je onemogućila praćenje neospornog zla u njegovim postupcima do nekih dubljih nivoa, korijena ili motiva. Njegova djela su bila monstruozna, ali je počinilac bio prilično običan. Kao svi drugi, ni demon ni čudovište. Nije bilo nijednog znaka koji bi ukazivao na čvrsta ideološka ubjeđenja ili specifične, zle motive u njemu, i jedina značajna osobina na koju se moglo ukazatiu njegovom ranijem ponašanju, ponašanju za vrijeme procesa i policijskih saslušanja, bilo je nešto potpuno negativno, to nije bila glupost već plitkoumnost.”

Jedini problem da se Ajhman razumije bio je u tome što on nije posjedovao ,,demonske” osobine koje bismo očekivali kod takve osobe, nije izgledao ni kao fanatik – jedva da je uopšte imao karakter. Hana Arent je svoj pojam o banalnosti zla razvila pokušavajući da shvati ovu ,,osobu bez ličnosti”.

Pojam banalnosti zla Hane Arent je apsolutno sekularizovan pojam zla. On ne sadrži nikakve ostatke transcendentne dimenzije. Taj pojam se posmatra kao novost u teorijama o zlu.

Bodler takođe povezuje zlo sa glupošću:

,,Nema izgovora za onoga ko je zao, ali je vrijedno znati da li čovjek to jeste. A najneoprostiviji od svih grijehova jeste kad čovjek čini zlo zato što je glup.”

Kami piše:

,,Zlo, koje postoji u svijetu, gotovo uvijek dolazi od neznanja, a dobra volja može da učini isto toliko šteta kao i zloba ako nije uviđavna.”

Takođe moram da napomenem da pod pojmom ,,glupost” ne podrazumijeva nedostatak inteligencije, već nedostatak razuma. .

Umjesto zaključka

Zlo je prije svega praktični, pa tek onda teorijski problem. U teologiji, ili bolje rečeno teodiceji, čovjek pokušava da spasi predstavu o dobrom svemogućem Bogu, ali se ovaj pokušaj spašavanja dešava gotovo bez izuzetka na račun spoznaje stvarnosti zla, najčešće tako što je sve, zapravo, dobro ili se preoblikuje u nešto dobro u božanskoj perspektivi – a to znači pronalaženje izgovora za postojanje zla.

Osnovno pitanje je ipak zašto činimo zlo, a ne šta je zlo. A činimo ga iz mnogo razloga. Ponekada zato što mislimo da ćemo doći do nekoga subjektivnog dobra.

Niko od nas nije izuzet od zla, svi smo učinili zlo u nekom od oblika obrađenih u ovom tekstu, iako te postupke nismo uvijek spoznali kao zle.

Danko Kuzmanovic

Извор: “PULSE“

ЛЕОНИД САВИН: Четири сценарија за Македонија

Вељанко — Mon, 25 Jun 2018 20:11:13 GMT

ЛЕОНИД САВИН: Четири сценарија за Македонија

Геополитичкиот аналитичар Леонид Савин од Меѓународното евроазиско движење и советник на рускиот претседател Владимир Путин во својата последна анализа за порталот „Геополитика“ се осврнува на ситуација со Македонија, разработувајќи четири сценарија за нејзината иднина, пишува Експрес.

„По потпишувањето на договорот на 16 јуни од премиерите на Македонија и на Грција за преименување на Република Македонија во ‘Северна Македонија’ во земјата почнаа масовни протести.

На 17 јуни, кога голем број демонстранти се собраа пред зградата на Парламентот, кој го одобри договорот Ципрас-Заев, беше употребена сила против нив. Полицајците, повеќето од нив со албанско потекло, тепаа стари лица, жени, тинејџери. Специјални средства беа употребени против демонстрантите, вклучувајќи и солзавец. Потоа бран апсења ја зафати земјата.

И покрај секојдневните протести на демонстрантите во центарот на Скопје, на 20 јуни македонскиот Парламент го ратификуваше договорот Ципрас-Заев.

Според Уставот, тој му беше проследен на потпишување на претседателот Ѓорге Иванов, но тој категорично одби да го потпише документот.

На 20 јуни на претседателот Иванов му беа дадени седум дена за потпишување, пишува Експрес.

Доколку договорот остане непотпишан, тоа ќе предизвика нова политичка криза, што ќе доведе до повторни парламентарни избори и до промена на рамнотежата на моќта. На Запад не му е потребно тоа.

Македонија во моментов има четири можни сценарија за развој на настаните. Три од нив, во принцип, се насочени кон истиот резултат.

Првото сценарио подразбира покренување импичмент за претседателот на Македонија, Ѓорге Иванов. За тоа се потребни две третини од гласовите на пратениците во Парламентот, односно 81. Во моментов поддржувачите на преименувањето на републиката во ‘Северна Македонија’, отворајќи го патот за влез во НАТО, заедно имаат 69 гласа. Има извештаи дека неколку луѓе од опозициската ВМРО-ДПМНЕ веќе успеале да ги поткупат.

Оваа опозициска партија, која до неодамна владееше со години, е практично неактивна, тивко согласувајќи се да се смени името на земјата. Покрај тоа, од страна на ВМРО-ДПМНЕ се направени обиди за дискредитација на демонстрантите, особено на партијата Единствена Македонија, чии претставници отворено учествуваат во протестите. Со оглед на опортунизмот на ВМРО-ДПМНЕ, можно е уште десетина други пратеници да успеат да ги убедат преку поткуп или со уцена да гласаат за импичмент, објави Експрес.

Покрај тоа, самиот претседател може да се повлече од функцијата поради притисокот врз него. Земајќи го предвид фактот дека порано и на првиот македонски претседател Киро Глигоров беше извршен обид за убиство, а вториот претседател Борис Трајковски загина во авионска несреќа (тој одби да ја одобри поделбата на земјата во корист на Албанците), сосем е основана загриженоста во Македонија за судбината на Ѓорге Иванов.

Ако се случи да биде отповикан или доброволно да си даде оставка, ќе биде избран нов претседател, кој најверојатно ќе го потпише несоодветниот договор (заради влез во НАТО). Тогаш ќе се промени Уставот на Македонија, а референдумот нема да игра никаква улога. Новонаименуваната ‘Северна Македонија’ ќе стане федерација, а потоа нејзината поделба по етнорелигиозен принцип е речиси неизбежна. Ова е голем чекор кон појавата на ‘Голема Албанија’ на Балканот.

Второто сценарио подразбира специјалниот претставник на Обединети нации за решавање на спорот меѓу Македонија и Грција, Метју Нимиц (американски правник, кој му беше помошник на американскиот претседател Линдон Џонсон) може да го поднесе договорот за промена на името на државата на гласање во ОН.

Најверојатно, тоа ќе биде направено на следниот состанок на Советот за безбедност на ОН за претходните резолуции 817 и 845 да бидат заменети со нова резолуција. Нимиц директно координира со амбасадорот на САД во Македонија, Џес Бејли, и тој му дава инструкции на министерот за надворешни работи на Македонија, Никола Димитров. Ова сценарио сè уште не е почнато, но теоретски е можно.

Во третото сценарио, кризата во Македонија може да се одолжи. Тоа, исто така, би довело до нови парламентарни избори и можна промена на домашната политичка рамнотежа. Во таков случај ќе биде лансиран ‘планот Б’, според кој албанските вооружени групи ќе почнат да ги зафаќаат териториите на кои претендираат, со перспектива за повторување на косовското сценарио во Македонија.

Со изговор за обезбедување на мирот, војници на НАТО ќе бидат распоредени во Македонија. Технички, ова нема да биде тешко, бидејќи контингентот на НАТО е распореден во соседно Косово и ако е потребно дополнителни сили може да се пренесат од Бугарија и од Грција. Имајќи предвид дека и двете земји имаат историски претензии кон Македонија, тие лесно ќе одговорат на повикот на Вашингтон и Брисел да ја ‘поделат’ Македонија.

Четвртото сценарио произлегува од можноста за уште еден развој на настаните под услов договорот Ципрас-Заев во блиска иднина да не се спроведува. Јавните протести со активна помош на македонската дијаспора можат да добијат сила. Државите заинтересирани за стабилноста на Македонија, а тоа се првенствено соседна Србија и Руска Федерација, можат да преземат соодветни чекори на меѓународната сцена. Српскиот министер за надворешни работи Ивица Дачиќ веќе официјално изјави дека Србија не го поддржува договорот со Грција за промена на името на Македонија.

Понатамошните политички консултации со патриотските сили на Македонија и меѓународната правна поддршка може да ја блокираат можноста за понатамошно манипулирање на Западот со иднината на оваа република.

Во остварувањето на кое било од првите три сценарија ќе се врши репресија против македонската патриотска опозиција. ‘Северна Македонија’ ќе влезе во НАТО, Алијансата ќе ја опкружи Србија со цврст обрач и од неа ќе направи нејзина следна жртва. Ликвидацијата на Македонија е исто така веројатна – дел од неа ќе се припои кон Албанија, а уште два дела – кон Грција и Бугарија. Македонија ќе престане да постои како субјект на меѓународното право.

Западот дејствува многу брзо и оваа брзина е поврзана со намерата да се отстрани спротивставувањето на Грција пред почетокот на самитот на НАТО на 11 и 12 јули, со што се елиминираат формалните пречки за прием на Македонија во Алијансата“, пишува Савин во својата анализа.

Извор: Експрес.мк

Is Greece About To Lay Legal Claim To Atatürk And His Legacy?

Вељанко — Wed, 20 Jun 2018 08:02:08 GMT

Is Greece About To Lay Legal Claim To Atatürk And His Legacy?

Andrew Korybko

It’s absurd to consider the founding father of the modern-day Turkish state as anything other than a Turk, but if the Greek Parliament passes the recently concluded “name deal” with Macedonia, then Athens will legally be obliged to regard everything in Greek Macedonia – including Atatürk, who was born in the regional capital of Thessaloniki – as having the “attribute” of being part of “Hellenic civilization, history, culture and heritage…from antiquity to the present day”.

Historical revisionism is back in season in the Balkans following the signing of the so-called “name deal” between the Republic of Macedonia and Greece, which the author extensively analyzed in his recent piece about how “Macedonia’s About To Become The World’s First ‘Politically Correct’ Police State”. The details of this topic as they relate to those two countries are contained within the text, but upon further contemplation of one of the many controversial clauses contained within the document, it became obvious that there’s also a Turkish tangent to all of this as well that deserves to be highlighted and discussed. Article 7 (2) of the agreement provocatively states the following:

“When reference is made to the First Party, these terms (author’s note: ‘Macedonia’ and ‘Macedonian’ as per Article 7 (1)) denote not only the area and people of the northern region of the First Party, butalso their attributes, as well as the Hellenic civilization, history, culture, and heritage of that region from antiquity to present day.” (underlined emphases are the author’s own)

Basically, Greece is making maximalist identity claims to the entirety of Greek Macedonia, which it asserts is characterized by the attribute of representing “Hellenic civilization, history, culture, and heritage…from antiquity to the present day”, or in other words, refusing to acknowledge the existence of any non-Hellenic people on this territory during any time in the past several thousand years. This is blatant revisionism of the most arrogant kind that insults the intelligence of any person with even a passing knowledge of history who is aware of the wars and migrations that have marked the human story since its very beginning, to say nothing of relatively recent events over the past century.

The founding father of the modern-day Turkish state, Mustafa Kemal Atatürk, was born in Thessaloniki, the main city of Greek Macedonia and current capital of the Greek administrative region of Central Macedonia, in 1881, thereby placing him within the purview of Greece’s maximalist claims that everything that it refers to by the word “Macedonia” (the region in which Atatürk was born) is characterized by the “attribute” of being part of “Hellenic civilization, history, culture, and heritage…from antiquity to the present day”. For as ridiculous of a claim as this is, it would be seemingly innocuous if it wasn’t about to become the official law of the state and its officials obligated to promote this on the world stage.

The so-called “name deal” that Greece just reached with the Republic of Macedonia will became the law of the land if it passes parliament, thus obligating the state’s representatives to implement all of its clauses, one of which is the revisionist assertion that everything within the borders of what is regarded as Greek Macedonia (including Thessaloniki, Atatürk’s birthplace) has been part of “Hellenic civilization, history, culture, and heritage…from antiquity to the present day”. That’s factually incorrect for many reasons, the most obvious and universally recognized objective one being the very existence of Atatürk – the founder of the modern-day Turkish state – himself, who was born there.

Should the agreement be approved by parliament, then Greece will have to claim Atatürk as their own per their newly promulgated national legislation, which will undoubtedly be seen as an unprecedented provocation by Turkey. It should be noted that the former mastermind of EuroMaidan and present US Ambassador to Greece Geoffrey Pyatt ominously predicted (or one could cynically say, planned in advance) that Turkey’s relations with his and his host country would go through “turbulence” ahead of its coming general election, which most certainly happened after Athens granted “political asylum” to two Turkish coup participants and the US threatened to sanction its nominal NATO “ally” if it purchases Russia’s S-400 anti-air missile system.

Now, however, Greece is about to take everything much further by passing the Macedonian “name deal” and entering its maximalist identity claims to everything and everyone who ever lived in the region of Greek Macedonia into law, thus making this absurd claim one of the pillars of its national-historic policy and compelling its state representatives to advance this narrative at all international fora. Failure to do so would literally be in contravention of the prospective legislation that’s about to be passed, thereby putting offenders on the wrong side of the law and opening them up to prosecution, or at the very least accusations of dereliction of their state duty. It sounds surreal, but these are the real-life implications if this “name deal” passes.

All of this is terribly ironic because the Greeks accuse the Macedonians of engaging in historical revisionism and appropriating a legacy that isn’t theirs, though with the stroke of a pen and pending passage in parliament, it’ll be Greece itself that will undoubtedly be guilty of this through the promulgation into law of its maximalist identity claims to Greek Macedonia that would inextricably involve laying legal claim to Atatürk’s legacy on the basis that he and his family members were part of “Hellenic civilization, history, culture, and heritage…from antiquity to the present day.” This “politically correct” revisionism will lead to more pronounced interstate tensions if the Greek state gives itself the “right” to officially regard Atatürk as one of its “fellow Hellenes” because there’s no way that President Erdogan would ever remain silent in the face of such a provocation.

DISCLAIMER: The author writes for this publication in a private capacity which is unrepresentative of anyone or any organization except for his own personal views. Nothing written by the author should ever be conflated with the editorial views or official positions of any other media outlet or institution.

Извор: “EURASIAFUTURE“

ОПШИРНО АНАЛИЗИРАЊЕ НА СПОГОДБАТА ЗА ИМЕТО

Вељанко — Wed, 20 Jun 2018 07:55:35 GMT

ОПШИРНО АНАЛИЗИРАЊЕ НА СПОГОДБАТА ЗА ИМЕТО

МАКЕДОНИЈА ЌЕ СТАНЕ ПРВА „ПОЛИТИЧКИ КОРЕКТНА“ ПОЛИЦИСКА ДРЖАВА ВО СВЕТОТ

Страшното предупредување на Џорџ Орвел за „политички коректна“ полициска држава е во можност да стане реалност во Република Македонија, доколку земјата ги спроведе неодамна договорените одредби од спогодбата со Грција, кои многу од нив ќе го задолжи Скопје да ги потисне своите граѓани во слободата на говорот под окното да бидат ставени пред Обединетите Нации и/или Меѓународниот суд на правдата, и како врв на сето тоа Атина ќе го има авторитетот заеднички да биде определено што македонските деца ќе изучуваат во школото како и тоа кои „политички некоректни“ изрази и концепти треба да се забранат од властите.

Не постои „учтив“ начин да се објасни ова во фраза – Република Македонија е на работ да стане „политички коректна“ полициска држава, доколку капитулира пред либералните глобалисти и нивните регионални грчки посредници. Ова не е претерано, туку изјавата која се однесува на фактички орвелските клаузули, се содржани во неодамнешната спогодба за името која го обврзува Скопје суштински да ги потисне своите граѓани во слободата на говорот, во спротивно целата земја е можност да биде ставена пред ОН и Меѓународниот суд на правдата. Какви и да бидат нечии лични ставови околу легитимноста на уставното име на земјата, и на нејзината народна употреба на придавката македонски, опишувајќи си ја со неа својот идентитет, историја, култура и јазик, без сомневање тоа е невиден тоталитарен чекор на странска влада која наметнува своја „политичка коректност“ врз друга земја, што претставува ништо помалку од постмодерна окупација на она што би требало да биде суверена држава.

Ова не претставува хиперболичен страв, каков што би можеле некои критичари реактивно да обвинуваат дека е, бидејќи неодамна објавениот текст на самиот договор докажува дека претходните тврдења за Македонија дека таа претставува зона за тестирање на нов социо-политички експеримент создадена за усовршување на идентитетот како орудие на либералната глобалистичка елита, се покажаа како точни. Оваа анализа особено има за цел да привлече внимание кон највознемирувачките клаузули содржани во овој договор и потоа да ги опише нивните импликации, користејќи го поедноставено членот (клаузулата), (под-клаузулата) како средство за цитирање на секој релевантен пасус и олеснување на верификацијата на читателот на гореспоменатите, доколку е потребно. Откако беа нагласени и објаснети најзагрижувачките аспекти на договорот, следниот и последен дел ќе ги сумира наодите во објаснувањето на главните концепти зад „македонскиот модел” за бришење на идентитетот, за кој беше предупредувано во претходниот дел.

(сите подвлечени нагласувања се на авторот)

* Преамбула – Македонија се откажува од било каква референца кон своето име

„Првата страна, Грција („Првата страна“) и Втората страна, која беше примена во Обединетите нации согласно резолуцијата 47/225 од 8 април 1993 г. на Генералното собрание на Обединетите нации (“Втората страна”), заедно именувани како “Страните”…“

Македонија дури ниту официјално не се споменува со своето постоечко уставно име, ниту отворено опишана од понижувачкиот акроним БЈРМ на ОН „за компромис“ во рамките на текстот, туку имплицитно се препознава само како ентитет опишан како „втората страна”, во симболично првичниот знак на тоа само колку вмешаните авторитети се подготвени да одат во бришењето на националниот идентитет на нивната земја.

* Член 1, став 3 (ж) – Силно засилување на приватните претпријатија

„Во врска со погоренаведеното име и термини во имиња за комерцијална намена, трговски марки и заштитни знаци, Страните се согласуваат да им дадат поддршка и да ги охрабрат нивните деловни заедници да воспостават искрен, структуиран и во добра волја дијалог, во чии рамки ќе бараат и ќе постигнуваат заемно прифатливи решенија за прашањата кои произлегуваат од имињата за комерцијална намена, трговските марки и заштитни знаци и за сите релевантни прашања, на билатерално и на меѓународно ниво.За спроведување на претходно наведените одредби, ќе се формира меѓународна група на експерти, која ќе ја сочинуваат претставници на двете држави, а во контекст на Европската унија и со соодветен придонес на Обединетите нации и ИСО. Оваа Група на експерти ќе се формира во текот на 2019 г. и ќе ја заврши нејзината работа во рок од три години. Ниту една одредба од членот 1, став 3 (ж) нема да влијае на сегашната комерцијална употреба сè додека не се постигне заемна согласност, како што е предвидено во оваа алинеја.“

Не само што македонската влада вознемирувачки ќе биде обврзана да ги „охрабри” бизнисите да се придржуваат на грчката политичка коректност, за која доброволно се согласила државата, туку и самата Атина ќе биде директно вклучена во „заедничкиот” механизам за верификација на тоа.

* Член 1, став 4 (д) – Брзо проследување на имплементацијата

„Втората страна во целост ќе ги усвои амандманите на Уставот до крајот на 2018 г.“

Претпоставениот „демократски процес“ кој ќе оди во промена на Уставот – да го оставиме настрана емотивното прашање како оваа, кое што лежи во срцето на самиот македонски идентитет – е избрзан и Грција врши притисок врз избраните претставници во соседната држава да го финализираат овој процес до крајот на годинава, зачудувачко и покровително барање што сепак македонската влада се согласила со цел да ја покаже оддаденоста кон својот нов господар.

* Член 1, став 12 – Напуштање на етничките сонародници во странство

„Името и термините наведени во членот 1 од оваа Спогодба ќе бидат вградени во Уставот на Втората страна. Ваквата промена ќе се изврши наеднаш и севкупно со еден амандман. Според таквиот амандман, името и термините ќе се сменат следствено во сите членови од Уставот. Натаму, Втората страна ќе пристапи кон усвојување на соодветни амандмани на Преамбулата, членот 3 и членот 49 од Уставот, како дел од постапката за менување на Уставот.“

Акцентот тука е ставен на членот 49 од македонскиот Устав, кој гласи дека „Републиката се грижи за положбата и правата на припадниците на македонскиот народ во соседните земји и за иселениците од Македонија, го помага нивниот културен развој и ги унапредува врските со нив.“, нешто што е нормално за секоја земја која себеси се почитува, како што е Русија, Унгарија, па дури и САД, иако тоа е забрането според член 4 (3) од разгледуваниот договор за името што ќе биде опишан накратко.

* Член 3, став 4 – Потиснување на самоизразувањето на сопствениот идентитет

„Двете Страни се обврзуваат дека нема да преземаат, поттикнуваат, поддржуваат и/или толерираат какви било дејности или активности од непријателски карактер насочени против другата Страна. Ниту една од Страните нема да дозволи нејзината територија да биде искористена против другата Страна од трети страни, организации, групи или поединци, коишто изведуваат или се обидуваат да изведат субверзивни, сецесионистички дејствија, или дејствија или активности коишто претставуваат закана на каков било начин за мирот, стабилноста или безбедноста на другата Страна. Секоја од Страните без одлагање ќе ѝ пренесе на другата Страна информации кои истата ги поседува во однос на какви било такви дејности или намери.“

Оваа нејасно формулирана клаузула ја отвора вратата за „политички коректна” цензура и за потиснување на слободата на говорот на граѓаните во носењето на патриотска облека што ја претставува природната/географска Македонија, истакнување на некогашното државно знаме со Сонцето од Кутлеш, или на било кој друг начин потврдувајќи си ја самоидентификацијата како Македонци и присуството на својот народ во Беломорска Македонија пред нејзиното вклучување во современата грчка држава по Балканските војни на почетокот на XX-тиот век.

* Член 4, став 3 – Грчката хипокризија

„Секоја од Страните со ова се обврзува и свечено изјавува дека ниту една одредба од нејзиниот Устав, како што е во сила или како што ќе биде изменет во иднина, не може или не треба да се толкува на начин кој преставува или било кога ќе претставува основа за мешање во внатрешните работи на другата Страна, во каква било форма или заради каква било причина, вклучително и заради заштитата на статусот и правата на кои било лица кои не се нејзини граѓани.“

Оваа клаузула е иронична, бидејќи Грција веќе се меша во внатрешните работи на Македонија со постоењето на овој документ, да не зборуваме за одредбите во него, кои ја прават оваа земја која нема излез на море во постмодерен протекторат на Атина, без оглед на тоа дали овие услови се вклучени во грчкиот Устав или не, а исто така го одредува и она што беше навестено во член 1 став 12 од договорот кој се однесува на членот 49 од Уставот на Република Македонија, што му дава на Скопје одговорност за заштита на културните права и статусот на етничката дијаспора во странство.

* Член 6, став 1 – Забранување на патриотската „пропаганда”

„Со цел јакнење на пријателските билатерални односи, секоја од Страните веднаш ќе преземе делотворни мерки за забрана на какви било непријателски активности, дејствија или пропаганда од страна на државни органи или органи под директна или индиректна контрола на државата и ќе спречи дејствија кои многу веројатно ќе поттикнат шовинизам, непријателство, иредентизам и ревизионизам против другата Страна. Доколку се јават такви дејствија, двете Страни ќе ги преземат сите потребни мерки.“

„Пропаганда”, „агенции… индиректно контролирани од државата” и „шовинизам, непријателство” се многу лабави зборови и концепти кои лесно може да се злоупотребуваат исто како што првоспоменатите два беа во контекст со лажните вести Русијагејт (Russiagate) скандалот, со дефиницијата за „шовинизам” и „непријателство”, исто така и за посегнување најверојатно се разбира во смисла на „политичка коректност” што и се наметнува врз Република Македонија и нејзините граѓани од страна на Грција и затоа имплицира цензура на било какви патриотски изјави на секоја агенција за медиуми или НВО која добива дури и еден денар од државата.

* Член 6, став 2 – Забранување на слободниот говор

„Секоја од Страните веднаш ќе преземе делотворни мерки за да обесхрабри и спречи какви било дејствија од приватни ентитети, дејствија кои многу веројатно ќе поттикнат насилство, омраза или непријателство против другата Страна. Доколку приватен ентитет на територијата на која било од Страните спроведува такви дејствија без знаење на таа Страна, таа Страна, откога ќе дознае за таквите дејствија, веднаш ќе ги преземе неопходните мерки, предвидени со закон.“

Секој чин на патриотски израз на било какво приватно лице (кое би можело двосмислено да значи дека исто така се сметаат и туристи), кој дури и оддалеку може да се протолкува од страна на Грција како кршење на „политичката коректност” што ја наметнува врз Република Македонија, ќе се решава преку правни средства, што само потврдува дека земјата се претвора во полициска држава од стилот на 1984 (од книгата на Џорџ Орвел).

* Член 6, став 3 – Грчки надзор

„Секоја од Страните ќе спречува и обесхрабрува дејствија, вклучително и дејствија на пропаганда од страна на приватни ентитети, дејствија коишто многу веројатно ќе поттикнат шовинизам, непријателство, иредентизам и ревизионизам против другата Страна.“

Не е јасно што, доколку некоја, суштинска разлика постои во оваа трета клаузула во споредба со втората, но во секој случај, вреди да се нагласи дека трите пасуси кои го сочинуваат членот 6 забрануваат „дејствија или пропаганда” што „најверојатно ќе поттикнат шовинизам, непријателство, иредентизам и ревизионизам”, од кои сите се целосно субјективни во најголем дел и оттаму зависни од толкувањето, што го покренува прашањето дали фактички Грција ќе биде онаа која индиректно ќе ги контролира овие изрази на слобода на говор преку „заедничките” комитети за имплементација, кои се подготвуваат да бидат дел од.

* Член 7, став 2 – Бришење на Македонците од Егејот од страниците на времето

„Во однос на Првата страна, овие термини (забелешка на авторот: „Македонија“ и „Македонско“ според членот 7, став 1) ја означуваат не само областа и народот во северниот регион на Првата страна, туку и нивните одлики, како и елинската цивилизација, историја, култура и наследството на тој регион од антиката до денешен ден“

Атина ги поставува параметрите на „политичка коректност” што подоцна ќе ја наметне врз Република Македонија, со тоа што ќе ги брише луѓето од претходниот период од страниците на времето, преправајќи сè дека никогаш не постоеле во рамките на денешните граници на Грција и покрај тоа што пред Балканската војна и во Грчката граѓанска војна забележано е присуство на стотици илјади од нив, објективно документирани од повеќе извори, на тој начин отворајќи го патот за Скопје да ја забрани секоја јавна референца (потенцијално дури и на интернет) на членовите од семејствата, кои избегаа од овој историски регион на нивната татковина, освен доколку тие отворено не се идентификуваат како грчки (Грци).

* Член 8, став 1 – Грчки снегулки

„Доколку која било од двете Страни верува дека еден или повеќе симболи кои преставуваат дел од нејзиното историско или културно наследство ги употребува другата Страна, таа за таквата наводна употреба ќе ѝ укаже на другата Страна, а другата Страна ќе преземе соодветни корективни дејствија со цел делотворно да се справи со прашањето и да обезбеди почитување на таквото наследство.“

Потврдувајќи ги сомневањата на авторот од член 6, став 3, Грција навистина ќе го контролира јавното изразување на слободниот говор од страна на македонските граѓани (потенцијално дури и на интернет) за да се осигура дека ништо што ќе кажат или направат (пример: мафтаат со знамето со Сонцето од Кутлеш; или прикажувањето на мапата со природните/географските граници на Македонија) не ја нарушува „политичката коректност“ што ја наметна Атина со која Скопје се согласува присилно да ја спроведе врз својот народ (а можеби дури и врз туристи) со закон.

* Член 8, став 2 – Мерки со талибански стил против „политички некоректни” споменици и градби

„Во рок од шест месеци од влегувањето во сила на оваа Спогодба, Втората страна ќе го преиспита статусот со спомениците, јавните згради и инфраструктурата на нејзината територија и доколку истите на кој било начин упатуваат на античката елинска историја и цивилизација, што претставува составен дел од историското или културно наследство на Првата страна, ќе преземе соодветни корективни дејствија со цел делотворно да го разгледа прашањето и да обезбеди почитување на таквото наследство.“

Физичките достигнувања на серијата инфраструктурни проекти на премиерот Груевски од Скопје 2014 ќе бидат неутрализирани, потенцијално преку драматичното уривање на згради и соборување на споменици (како што во повеќето случаи е невозможно едноставно да се преименуваат), сè со цел да се задоволи грчкото наметнување на „политичката коректност“ во докажувањето на целосното и тоталното туторство врз Македонија од страна на својот јужен сосед.

* Член 8, став 3 – Забрана за знамето со Сонцето од Кутлеш

„Втората страна нема повторно да го употребува на кој било начин и во каква било форма симболот порано истакнат на нејзиното поранешно државно знаме. Во рок од шест месеци по влегувањето во сила на оваа Спогодба, Втората страна ќе пристапи кон отстранување на симболот истакнат на нејзиното поранешно државно знаме од сите јавни места и од јавна употреба на нејзина територија. Археолошките артефакти не спаѓаат во опфатот на оваа одредба.“

Токму како што авторот стравуваше во неговото толкување на членот 3, став 4, Сонцето од Вергина ќе биде целосно забрането од јавен поглед.

* Член 8, став 4 – Концептот на Егејска/Беломорска Македонија престанува да постои

„Секоја од Страните ќе се придржува кон препораките на Конференцијата на Обединетите нации за стандардизација на географските имиња во однос на употребата на официјалните географски имиња и топоними на територијата на другата Страна, давајќи притоа приоритет на користењето на ендоними, наместо егзоними.“

Грција премолчено им забранува на Македонците да посочуваат кон атинскиот северен регион на Македонија, како Егејска/Беломорска Македонија, со што претпоставено станува збор за уште еден од многуте забранети изрази во слобода на говор (без разлика дали се јавни или можеби дури и онлајн), кои што се сметаат за „политички некоректни“, правејќи ги сторителите подложни на законски казни, доколку Грција стане свесна за тоа да прават и известувајќи ги своите подредени во Скопје.

* Член 8, став 5 – Управување со постмодерната окупација

„Во рок од еден месец од потпишувањето на оваа Спогодба, Страните преку размена на дипломатски ноти, на рамноправна основа, ќе формираат Заеднички интередисциплинарен комитет на експерти за историски, археолошки и образовни прашања, којшто ќе го разгледува објективното научно толкување на историските настани засновано на автентични, засновани на докази и научно издржани историски извори и археолошки наоди. Министерствата за надворешни работи на двете Страни ќе ја надгледуваат работата на Комитетот, а во соработка со други надлежни државни власти. Комитетот ќе разгледа и доколку утврди дека е соодветно ќе изврши ревизија на кои било учебници и помошни наставни материјали како што се карти, историски атласи, наставни упатства кои се користат во секоја од Страните, во согласност со начелата и целите на УНЕСКО и Советот на Европа. За оваа цел, Комитет ќе дефинира конкретни временски рамки за да се обезбеди дека во секоја од Страните ниту еден учебник или помошен наставен материјал што се користи во годината по потпишувањето на оваа Спогодба не содржи какви било иредентистички/ревизионистички упатувања. Комитетот исто така ќе ги проучи и новите изданија на учебниците и помошните наставни материјали, како што е предвидено во овој член.Комитетот редовно ќе се состанува, а најмалку два пати годишно и ќе поднесува годишен извештај за своите активности, како и препораки кои треба да бидат одобрени од Советот за соработка на високо ниво, кој ќе се формира во согласност со членот 12.“

Ова е веројатно најважната клаузула во целиот документ, бидејќи создава механизам („Заеднички интердисциплинарен комитет на експерти”, ЗИКЕ/ JICE) кој Грција ќе го користи за управување со постмодерната окупација на Република Македонија во спроведувањето на либерално-глобалистичкото орвелско бришење на македонскиот идентитет, буквално преку преуредување на текстовите на школските учебници и возможно преземање од страница на Фаренхајт 451 (од книгата на Реј Бредбери) можеби дури и со запалување на оние „лошите” (исто како и забраната на нивен онлајн пристап на територијата на земјата) со цел да се осигура идните генерации целосно да бидат под нивна контрола. ЗИКЕ ќе се состанува двапати годишно, секоја година, пред да им додели нови годишни наредби на марионетската влада, со што ќе осигура „сите дејствија или активности од непријателски карактер”, вклучувајќи ја и „пропагандата” (веројатно исто така делена на интернет) кои се сметаат дека „најверојатно ќе го поттикнат шовинизмот, непријателството, иредентизмот и ревизионизмот”, према нив да биде одговорено од страна на Скопје со „сите неопходни мерки предвидени со закон”. Ова на крајот ќе резултира со затворање на Македонците доколку се осмелуваат јавно да ја споделат историјата на борбите на членовите од нивните семејства во имплицитно забранетиот концепт на Егејска/Беломорска Македонија каде владата дава признание според оваа спогодба како концепт исклучиво во сферата на „елинската цивилизација, историја, култура и наследство… од антиката до денешен ден.“

* Член 12, ставови 2-3 – „Висок претставник на Македонија“

„Страните ќе формираат Совет за соработка на високо ниво (ССВН), кој ќе го сочинуваат претставници на нивните Влади, заеднички предводен од нивните Премиери.

ССВН ќе се состанува најмалку еднаш годишно и ќе биде надлежно тело за правилно и делотворно спроведување на оваа Спогодба и Акцискиот план кој ќе произлезе од истата. ССВН ќе донесува одлуки и ќе промовира активности и мерки за подобрување и надградување на билатералната соработка меѓу двете Страни и ќе разгледува какви било прашања кои може да произлезат во текот на спроведувањето на оваа Спогодба и Акцискиот план што ќе произлезе од истата, а со цел решавање на таквите прашања.“

ССВН ќе функционира во рамките на Република Македонија како сопствена верзија на „високиот претставник” на БиХ, иако со илузијата за „заеднички” суверенитет преку учество на локална квинслиншка вмешаност заедно со грчките постмодерни окупациони власти, сè со цел имплементација на застрашувачкиот „Акциски план“ (најверојатно во врска со насилната кампања за цензура) заобиколувајќи го Собранието во постојано отстапување на сите видови на суверенитет кон Атина.

* Член 17 – Подучување на алатките за трговија

„Страните ќе ја зајакнат и прошират нивната соработка во областа на одбраната, вклучително и преку чести посети и контакти меѓу политичките и воени лидери на нивните вооружени сили, потоа преку соодветен пренос на знаења и помош за градење на капацитетите, соработката во областите на производство, информирање и заеднички воени вежби. Страните особено ќе се фокусираат врз обуката на персоналот која Страните може меѓусебно да ја обезбедат.“

Единиците на грчките специјални сили, војниците и редовните полицајци ќе ги обучуваат своите македонски колеги на техники за сузбивање, така што постмодерната окупација ќе може поефикасно да се имплементира на терен, каде се воочува дека Грција ќе ги испраќа своите сили во Македонија за „обука и вежби во живо“ за да покаже како би требало воинствено да одговорат на било кој граѓанин кој се осмелува да прекрши било кои „политички коректни“ концепти утврдени во оваа спогодба последователно договорени од страна на окупаторските власти преку ЗИКЕ и ССВН.

* Член 19 ставови 2-3 – Казните на ОН и МСП

„Во случај една од Страните да смета дека другата Страна не дејствува во согласност со одредбите од оваа Спогодба, таа Страна прво за својата загриженост ќе ја извести другата Страна и ќе се бара решение преку преговори. Доколку Страните не можат прашањето да го решат билатерално, Страните може да се согласат да побараат од Генералниот секретар на Обединетите нации да ги употреби неговите добри услуги за решавање на прашањето.

Секој спор што ќе се јави меѓу Страните во однос на толкувањето или спроведувањето на оваа Спогодба и кој нема да се реши во согласност со постапките наведени во членот 19, став (2), може да се поведе пред Меѓународниот суд на правдата. Страните прво треба да настојуваат да постигнат согласност со цел заеднички да поведат таков спор пред горенаведениот суд. Сепак, доколку не се постигне таква согласност во рок од шест месеци, или за подолг период за кој заемно ќе се согласат двете Страни, тогаш таквиот спор пред истиот Суд може да го поведе секоја Страна поединечно.“

Грција ќе ја стави Република Македонија пред ОН, па дури и пред МСП, во случај да се спротивстави на барањата на окупаторските власти, што би можело да се случи преку одбивање да спроведе целосен и тоталитарен ревизионизам во однос кон Егејска/Беломорска Македонија или одбивање да уапси познати јавни личности чие затворање би можело да предизвика протести низ целата земја.

Заклучок:

Контроверзната спогодба за името не е ништо повеќе од закана за претворање на Република Македонија во постмодерен протекторат на Грција, со намера за експериментирање врз луѓето од нејзиниот народ како лабораториски глувци за да се усоврши моделот-орудие, кој либералните-глобалисти ќе го применуваат насекаде низ ЕУ, бришејќи им го систематски на секоја земја-членка поединечно нивниот идентитет. Трите одделни но меѓусебно поврзани институции – неименуваната од членовите 1 став 3 (ж), ЗИКЕ и ССВН – имаат задача истовремено да ја спроведуваат оваа политика и да управуваат со окупацијата, со нивниот орвелски авторитет притоа бидувајќи принудувани од специјалните сили, војниците и полицајците обучувани во Грција (што ќе можат дури и да ја видат директната интервенција на грчките сили во „вежби за обука во живо” против македонските граѓани).

Иднината за Македонците е помрачна од кога и да било, затоа што наскоро ќе им се забрани јавно изразување на секое патриотско чувство, какво и да е, без разлика дали е онлајн или во реалниот живот, вклучувајќи го и спомнувањето на историјата на нивните семејства во Егејска Македонија, кои владејачките власти имплицитно се согласуваат преку нивната соработка за усвојување на оваа спогодба, дека е, и секогаш била хеленистичка и населена исклучиво од Грците уште од антиката па до денес. Исто така, неизбежно е дека Заев ќе заврши со забрана на Светскиот македонски конгрес и ќе ги затвора нејзините членови поради raison d’être (причина/оправдување за постоење) во промовирање на формите на македонскиот патриотизам што наскоро ќе биде потиснат од државата. Освен тоа, претставниците на патриотските граѓански здруженија од висок профил во земјава можеби ќе бидат заробени под окното на затворот доколку се осмелат да им се спротивстават на овие драконски „политички коректни” мерки. Доколку македонската влада во некое идно време (на пример, по мирна и демократска популистичко-патриотска револуција) одбие да спроведе било кој аспект од оваа спогодба и почне да ги ослободува своите институции од грчката постмодерна окупација, тогаш Атина веднаш ќе ја стави пред ОН и брзо ќе го проследи случајот против неа во Меѓународниот суд на правдата, правејќи сè што може за да лобира за санкции против државата која нема излез на море, со цел да го поништи моментот кога таа почнува да прави нешто за да се ослободи себеси од либералните глобалисти. Според тоа, имплементацијата на спогодбата за името, ќе ја осуди Македонија и нејзиниот народ на вечно потчинување и неизбежно ќе води кон бришење на нивниот идентитет, поради што претставува криза на егзистенцијалните пропорции.

Авторот на текстот е политички аналитичар, новинар, публицист и член на експертскиот совет на Институтот за стратешки студии и предвидувања при Рускиот универзитет за пријателство на народите.

Оригиналниот текст е преведен на македонски јазик од страна на следбениците на Полигрозд.

IИзвор: “Полигрозд“

Шоу начинается: Ким и Трамп прибыли в Сингапур

Вељанко — Sun, 10 Jun 2018 20:23:25 GMT

Шоу начинается: Ким и Трамп прибыли в Сингапур

Двойники Трампа и Кима прогулялись по Сингапуру в преддверии саммита лидеров КНДР и США. Фото: www.globallookpress.com

Через два дня в одном из самых футуристических городов мира состоится исторический саммит лидеров Северной Кореи и США. В воскресенье Ким Чен Ын и Дональд Трамп прилетели в Сингапур

https://tsargrad.tv/articles/shou-nachinaetsja-kim-i-tramp-pribyli-v-singapur_138564

Извор: “Цариград ТВ“